15 februari 2006

Koppelverkoop



In deze dagen van verwarring en ophitsing zoeken de mensen houvast bij het oude en vertrouwde. Zo heeft de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie, wiens 'aanvoerder' de Partij van de Arbeid onlangs een conservatieve partij noemde, 'een partij voor de 20ste eeuw', het fossiel uit Diever maar weer eens van stal gehaald. Hans Wiegel, de vice-premier uit het volgens veel kenners rampzaligste kabinet sinds 1950 (Balkenende I en II buiten beschouwing gelaten). Hans Wiegel weerspiegelt de behoefte van de mensen aan een fictieve jaren vijftig, waarin alles nog koek en ei was en je geen andere allochtonen had dan wat Indischmensen, die braaf en onderdanig waren alsof het koloniale tijdperk nog in volle gang was. Bovendien spraken ze allemaal Nederlands en hadden ze in Indië ook gewoon geleerd waar Hoogezand en Sappemeer lagen. Tegenwoordig is het allemaal veel onoverzichtelijker geworden, ook doordat elk individu via internet zijn mening megafonisch kan uitschreeuwen, waarna die door hitsige media en angstige politici via een logaritmische verveelvuldiging wordt opgeblazen tot een megamorfe rel. Bovendien hoeft niemand meer iets uit zijn hoofd te leren, want feiten doen er niet meer toe, alleen meningen tellen. Dat voor het vormen van een mening feiten een wezenlijke voorwaarde zijn, laten we voor het gemak maar even buiten beschouwing, want ik dwaal al te ver af.





Hans Wiegel dus, de premierkandidaat van de VVD. Nu voelde ik bij de vorige verkiezingen al de aanvechting om op Ayaan Hirsi Ali te stemmen, een gevoel dat sindsdien alleen maar sterker is geworden, vooral als ik de lafhartige om- en terugtrekkende bewegingen zie van de overige politici op de momenten dat het er werkelijk om gaat, zoals tijdens de zogeheten cartoonrellen. Ik ben het beslist niet altijd met haar eens, en misschien legt zo ook niet altijd evenveel tact aan den dag (maar ook degenen die dat wel doen, zoals burgemeester Cohen en wethouder Aboutaleb, worden met de dood bedreigd), toch verdient zij om haar moed en haar vasthoudendheid mijn steun. Zij wel. Maar wat gebeurt er als ik (en vele andere huisvrouwen) bij de komende parlementsverkiezingen op haar stem en de VVD de grootste partij wordt? Juist, dan wordt Hans Wiegel premier. Een package deal, noemen ze dat, of in het Nederlands, koppelverkoop. Maar op zijn Hollands gezegd word je dus gewoon genaaid.

13 februari 2006

Niet aardig

Sinds ik naar Little Britain kijk, vertrouw ik geen enkele invalide meer. Maar van deze weet ik zeker dat hij niet (meer) kan lopen. Het is natuurlijk niet aardig om te lachen om een kreupele die met rolstoel en al wordt opgeblazen, maar sjeik Yassin had het er wel een beetje naar gemaakt. Het is tegenwoordig erg in de mode om op Israël te schelden, maar daar doe ik niet aan mee. Noem mij ouderwets, maar als ik de president van Iran hoor zeggen dat hij Israël van de kaart wil vegen en tegelijkertijd het nucelaire programma van zijn land opvoert, dan kan ik maar één conclusie trekken. Natuurlijk kun je bezwaar hebben tegen het Israëlische beleid en het niet teruggeven van de bezette gebieden, maar laten we het dan ook hebben over de Marokkaanse bezetting van de Westelijke Sahara of het optreden van Arabische milities in Darfur.



09 februari 2006

Zo, en nu heb ik wel weer genoeg van dat geschreeuw!

Mailtje aan de premier

Geachte heer,
hoewel ik begrijp dat u graag als een staatsman wilt optreden en de premier van alle Nederlanders wilt zijn en ik in die zin ook uw lofprijs aan het adres van moslimleiders in Nederland zie, die zich (althans tot nog toe) zo terughoudend en geweldloos hebben opgesteld, meen ik dat u toch ook had kunnen wijzen op het schijnheilige van de heilige verontwaardiging die zich van hen heeft meester gemaakt. Het afbeelden van Mohammed als een gewelddadige figuur door cartoonisten is niet meer dan een reactie op de terreur die uit naam van de islam over het Westen wordt uitgestort. Waar was de verontwaardiging van de Nederlandse moslimorganisaties toen Mohammed B., de moordenaar van Theo van Gogh, in de rechtszaal verklaarde: "Degenen die beweren dat Mohammed een pacifist is, zijn leugenaars en onwetend. De profeet heeft opdracht gegeven heidenen te doden" (NRC, 2 februrari 2006)? Was dat dan geen karikatuur van de islam? Houdt u degenen die nu zo op hun tenen getrapt zijn, als u ze nog eens spreekt, dat eens voor. Als daar uit islamitische kring eens een krachtig protest tegen klonk, zou het buitenproportionele gejammmer dat nu over de wereld gaat wellicht wat geloofwaardiger zijn. Enfin, uiteindelijk is natuurlijk niet geheel uw pakkie-an, maar omdat u nog wel eens onder de mensen komt, dacht ik: Ik doe eens een suggestie.
Met vriendelijke groet,


Thijs de Korte

06 februari 2006

Lachen, man!

Gelukkig zijn er ook nog moslims met humor!!



Misschien nog een suggestie: Behead those who say muslims have no sense of humour.
Het doet me altijd een beetje denken aan Kuifje en De Blauwe Lotus.


voor de gelegenheid maar een Deense versie



Didi, de zoon van meneer Wang heeft het gif van de Radja, "het gif dat krankzinnig maakt", ingespoten gekregen. De rest van het verhaal loopt hij met een groot zwaard te slingeren en probeert hij voortdurend anderen te onthoofden, met name Kuifje en Bobbie. Als uiteindelijk de bandieten meneer en mevrouw Wang en Kuifje gevangen hebben genomen, willen ze hen, in het perverse sadisme dat de ware schurk kenmerkt, uit de weg laten ruimen door de krankzinnige Didi. Hij heeft voor zijn toekomstige slachtoffers de volgende troostende woorden: "Lao-Tse heeft gezegd: men moet de weg vinden!... Ik heb hem gevonden!... Het is héél eenvoudig: ik zal u het hoofd afsnijden!... Dan zult ook u de waarheid kennen!..."




Wie de waarheid kent, heeft meestal weinig ruimte meer voor humor.